üşüyorum.....
Bu sıcaklar da yine yanlış yerde durdudğum için üşüyorum,Ya da daha kalın giyinmeyi öğrenemediğim için üşüyorum.....zannediyorum hiçte öğrenemiycem???? E napalım ben de böyle bi insan evladıyım iişte,bazen anneciğimi suçluyorum, birazdaha bencil yetiştirseydi beni,belki bu kadar üzücü olmayacaktı yaşam benim için....Hani cenin olmak istersiniz ya,işte onu yaşıyorum,şöyle bi büzüşsem,girsem yatağımın içine,bu hayal kırıklığımı da böyle atlatsam istiyorum,sanırım en çokta annemi istiyorum....Yine başarısız oldum yine yanlış yerde durdum annem demek isterdim ama onu üzemem ki...o benim kıymetlim,ben de onların biricik kıymetlileri,babam demşiti ki bigün:ben onun kılına zarar gelicek diye endişeleniyorum o kendine hiç özen göstermiyor....bilse ki ruhu ne halde, nasıl da yüreği yanar....
ana baba olmak çok zor...Ama evlat olmakta inanın, onları düşünen bi evlat olmakta çok zor....
Üzülmesinler, incinmesinler,kırılmasınlar diye,bişeyleri içerilere atmakta çok zor....Ne zaman vazgeçicem insanları fazla düşünmekten bilmiyorum, ne zaman vazgeçicem.......
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder