Eveeettt, uzun zamandır yazmak istediğim bir konu idi bu, eski öğrencilerim şimdiki yeni arkadaşlarım, dostlarım hatta sırdaşlarım onlar....
Öyle güzel bir meslek ki becerebilene, anlayışla sabırla bekleyebilene....
Mesleğe başlamadan önce çok sabırsızdım ben ,meslek beni törpüledi,biraz daha tahammüllü olmayı öğretti.Hala daha tezcanlı yönüm bakidir ama daha sakin;)
Bugün ilk okuttuğum öğrencilerimden hazalım gelicek , o6.sınıfta ki tatlı yüzü hala daha gözümün önünde,cici cici bakardı bana....Yıllar geçti,ve o artık üni. son sınıf öğrencisi:hem de dereceli,okul ikincisi;)canım benim matematikte ne de çok zorlamıştım onları ,şimdi düşündükçe üzülüyorum.E tabi ilk yılların heyecanı ile insan herşeyi öğretirim sanıyor ve herşeyi yüklüyor peşisıra,yavrucuklar küçük:( ama sıkılmakta işe yarıyo işte böyle....
Bu akşam hazal ım onun erkek arkadaşı ve öğrencim direç çim ve de hazal ın üniversiteden arkadaşları bana misafir olucaklar , çok mutluyum....Hatırlanmak aranmak çok güzel,insanın emeklerinin geri gelmesi kadar güzel birşey yok dünyada.
Dün bir öğrencimle daha karşılaştım ve dedi ki: öğretmenim hep aynısınız, doğru bu meslek insanı gençç tutuyor şansınız yok başka;), malzemeniz gençler çünkü.....
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder